εφιάλτης

εφιάλτης (język nowogrecki)Edytuj

 
εφιάλτης (1.1)
wymowa:
IPA[e.'fjal.tis]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) koszmar, zmora
(1.2) przen. postrach, koszmar
odmiana:
(1) M10: lp D. εφιάλτη; lm εφιάλτες, D. εφιαλτών
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) βραχνάς
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. εφιαλτικός
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. ἐφιάλτης
uwagi:
źródła: