αντίπαλος

αντίπαλος (język nowogrecki)Edytuj

wymowa:
IPA[an.ˈdi.pa.los]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) przeciwny, konkurencyjny, rywalizujący
(1.2) wrogi, nieprzyjacielski

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) rywal, przeciwnik, oponent
(2.2) nieprzyjaciel, wróg
odmiana:
(1) P5
(2) m P5
przykłady:
(1.1) Ένας οπαδός της αντίπαλης ομάδας εισέβαλε στο γήπεδο και κλώτσησε τον αρχηγό μας.Kibic przeciwnej drużyny wtargnął na boisko i kopnął naszego kapitana.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) αντίθετος, αντιτιθέμενος, ενάντιος
(1.2) εχθρικός
(2.2) εχθρός
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. αντιπαλότητα ż
czas. αντιπαλεύω
związki frazeologiczne:
αντίπαλο δέοςczynnik odstraszający (strach przed wrogiem o równej sile odstręczający od podjęcia ataku)
etymologia:
gr. ἀντίπαλος
uwagi:
źródła: