żulik (język polski)Edytuj

wymowa:
lp żulik?/i, IPA[ˈʒulʲik], ASulʹik], zjawiska fonetyczne: zmięk.; lm żuliki?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) posp.[1] pogard.[1] żul
(1.2) reg. białost. mały chłopczyk

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) reg. łódz. chleb turecki z rodzynkami[2]
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Na ławce siedział jakiś żulik i popijał tanie wino.
(1.2) Żulik bez plac pognał za psiukiem.
(2.1) Proszę dwie bułki, rogala i żulika.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) rzecz. żul
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) (2.1) ros. жулик[2][3]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: żul
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: chłopczyk
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Hasło żul w: Słownik wyrazów obcych PWN, oprac. Lidia Wiśniakowska, s. 1016, Warszawa, PWN, 2007, ISBN 978-83-01-14196-7.
  2. 2,0 2,1 2,2 Hasło żulik w: Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 307, Łódź, WUŁ, 2007, ISBN 978-83-75-25095-4.
  3.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.