żarłoczność

żarłoczność (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co żarłoczne; cecha tych, którzy żarłoczni
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) żarłoczność + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) łakomstwo, łapczywość
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. żarłacz m, żarłok m, żarłocznik m, żarłoctwo n, żarło n, żarcie n, zżarcie n
czas. żreć ndk., zeżreć dk.
przym. żarłoczny, żarłocki
przysł. żarłocznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. żarłoczny + -ość
uwagi:
(1.1) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1]. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego[2], Uniwersalny słownik języka polskiego[3]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło żarłoczność w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2.   Hasło żarłoczność w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.