świtanie

świtanie (język polski)Edytuj

 
świtanie (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od świtać
(1.2) zob. świt
odmiana:
(1.1) blm,
(1.2)
przykłady:
(1.2) Miłość wasza podobna do chmur na świtaniualbo do rosy, która prędko znika.[1]
(1.2) I wszedł na górę, łamał chleb i spożywał, a mówił jeszcze długo, bo do świtania.[2]
składnia:
kolokacje:
(1.2) o / na świtaniu • przed świtaniem
synonimy:
(1.2) świt, brzask, jutrzenka
antonimy:
(1.1) nieświtanie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. świt n, Świteź ż, świtezianka ż, świtówka ż, przedświt m, zaświtanie n
czas. świtać ndk., zaświtać dk.
przym. świtowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. świtać < pol. świt
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: świt
źródła:
  1. Księga Ozeasza 6, 4b.
  2. Dzieje Apolstolskie 20, 11.