święta prawda

święta prawda (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈɕfʲjɛ̃nta ˈpravda], AS[śfʹi ̯nta pravda], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.asynch. ę i → j 
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński

(1.1) pot. przen. niewątpliwa racja, prawda, słowa niewątpliwie wyrażające prawdę[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) święta racja, święte słowa, złote słowa
antonimy:
(1.1) eufem. guzik prawda; wulg. gówno prawda
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.