śtejł (język wilamowski)Edytuj

 
śtejł (1.2)
 
śtejł (1.3)
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sztyl, trzonek (uchwyt, rękojeść jakiegoś narzędzia)[1]
(1.2) biol. łodyga (nadziemna część rośliny naczyniowej)[1]
(1.3) bot. szypułka (łodyżka na której osadzony jest owoc lub kwiat)[1]
(1.4) uczn. żart. chudzielec[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3   Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, s. 91, Bielsko-Biała, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, 2004, ISBN 83-914917-8-1.