śledczy (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈɕlɛṭʧ̑ɨ], AS[śleṭčy], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.udziąs. ?/i
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany ze śledztwem, dotyczący śledztwa

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) osoba prowadząca śledztwo[1]
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) areszt / sędzia / oficer / dziennikarz śledczy • dziennikarstwo / akta śledcze
synonimy:
(2.1) dochodzeniowiec, detektyw, wywiadowca
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) dochodzeniowy
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. śledztwo n, śledzenie n, wyśledzenie n, prześledzenie n, ślad m
czas. śledzić ndk., wyśledzić dk., prześledzić dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło śledczy w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.