łania (język polski)Edytuj

 
łania (1.1)
wymowa:
IPA[ˈwãɲa], AS[u̯ãńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni… ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. samica jelenia lub daniela
(1.2) pot. atrakcyjna dziewczyna
odmiana:
(1.1-2)[1]
przykłady:
(1.1) Na polanę wyszła łania z jelonkiem.
(1.1) Zaklinam was, córki jerozolimskie, / na gazele, na łanie pól: / Nie budźcie ze snu, nie rozbudzajcie ukochanej, / póki nie zechce sama[2].
(1.2) Na parkiecie wywijała niezła łania.
składnia:
kolokacje:
(1.1) łania daniela / jeleniaupolować / zastrzelić łanię • stado łań
(1.2) fajna / niezła łania • zwinna jak łania
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) samica, jeleń, daniel
(1.2) dziewczyna
hiponimy:
(1.1) licówka
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. łani ż
przym. łani
związki frazeologiczne:
dziewczyna jak łania
etymologia:
prasł. *olni
uwagi:
(1.1) nie mylić z: sarna
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło „łania” w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, ISBN 83-01-03811-X, s. 312.
  2. Pieśń nad Pieśniami 2,7, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Piotr Rostworowski).