ćwiek (język polski)Edytuj

 
ćwiek (1.1)
 
opaska nabijana ćwiekami (1.3)
wymowa:
IPA[ʨ̑fʲjɛk], AS[ćfʹi ̯ek], zjawiska fonetyczne: zmięk.post. utr. dźw.i → j  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rzem. duży gwóźdź z szeroką główką używany w budownictwie drewnianym
(1.2) rzem. szewska szpilka drewniana służąca do przybijania podeszew
(1.3) metalowy kolec służący do ozdabiania ubrań
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) sztyft
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) gwóźdź
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ćwiekowanie n, ćwiekacz m, ćwiekarka ż, ćwiekulec m
zdrobn. ćwieczek m
czas. ćwiekować ndk.
przym. ćwiekowy
związki frazeologiczne:
mieć ćwieka w głowiewbić sobie ćwieka / wbić sobie ćwieka w głowęwybić ćwieka z głowyzabić ćwieka
etymologia:
śwn. zwëc → 'gwóźdź w środku tarczy'[1]
uwagi:
zob. też ćwiek w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło ćwiek w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.