Ostatnio zmodyfikowano 10:05, 23 lip 2013

wedle

wedle (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈvɛdlɛ], AS[vedle] wymowa ?/i
znaczenia:

przyimek

(1.1) przest. według, zgodnie z, stosownie do czegoś
(1.2) przest. według (podając źródło informacji)
(1.3) przest. według, podług, podle, obok, koło, około, blisko (wyraża bliskość czasu i miejsca)
odmiana:
(1.1-3) nieodm.
przykłady:
(1.1) Wedle planu udaliśmy się wieczorem do opery.
(1.2) Wedle profesora powinnaś iść go przeprosić.
(1.3) Leżał tak sobie wedle płota.
składnia:
(1.1-3) wedle + D.
kolokacje:
(1.1) wedle przysłowia / powiedzenia / legendy / mitu / wierzeń • wedle szacunku / rachunku / wszelkiego prawdopodobieństwa / woli / swego uznania / idei
synonimy:
(1.1) według, podług, podle, zgodnie z
(1.2) według, podług, podle
(1.3) według, podług, podle, obok, koło, około, blisko
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
wedle stawu groblaostrożnie i wedle miary szafuj słowa i talaryżyć wedle swego widzimisię potrafi każdykażdy sądzi wedle siebie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1-3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: według
źródła: