küfür (język turecki) edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) przysięga, zaklęcie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) küfürü basmak, küfür etmek, küfürü savurmak, küfür yağdırmak
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
arab. كفر 'kufr'
uwagi:
źródła: