Paraklet (język polski) edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) rel. tytuł, przydomek Ducha Świętego[1][2]; zob. też Paraklet w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze[3].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Duch Święty
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Paraclitus < gr. παράκλητος (paráklētos) < gr. παρα- + κλητός (para- + klētós) → obok + wezwany, zaproszony
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło „Paraklet” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2.   Hasło „Paraklet” w: Encyklopedia PWN Online, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Ewangelia wg św. Jana 14,16.